Guðspjall: Lúk 10.23-37 Og Jesús sneri sér að lærisveinum sínum og sagði einslega við þá: „Sæl eru þau augu sem sjá það sem þér sjáið. Því að ég segi yður: Margir spámenn og konungar vildu sjá það sem þér sjáið en sáu það ekki og heyra það sem þér heyrið en heyrðu það ekki.“Lögvitringur nokkur sté fram, vildi freista Jesú og mælti: „Meistari, hvað á ég að gera til þess að öðlast eilíft líf?“
Jesús sagði við hann: „Hvað er ritað í lögmálinu? Hvernig lest þú?“
Hann svaraði: „Elska skalt þú Drottin, Guð þinn, af öllu hjarta þínu, allri sálu þinni, öllum mætti þínum og öllum huga þínum og náunga þinn eins og sjálfan þig.“
Jesús sagði við hann: „Þú svaraðir rétt. Ger þú þetta og þú munt lifa.“
En lögvitringurinn vildi réttlæta sjálfan sig og sagði við Jesú: „Hver er þá náungi minn?“
Því svaraði Jesús svo: „Maður nokkur fór frá Jerúsalem ofan til Jeríkó og féll í hendur ræningjum. Þeir flettu hann klæðum og börðu hann, hurfu brott síðan og létu hann eftir dauðvona. Svo vildi til að prestur nokkur fór ofan sama veg og sá manninn en sveigði fram hjá. Eins kom og Levíti þar að, sá hann og sveigði fram hjá. En Samverji nokkur, er var á ferð, kom að honum og er hann sá hann kenndi hann í brjósti um hann, gekk til hans, batt um sár hans og hellti í þau viðsmjöri og víni. Og hann setti hann á sinn eigin eyk, flutti hann til gistihúss og lét sér annt um hann. Daginn eftir tók hann upp tvo denara, fékk gestgjafanum og mælti: Lát þér annt um hann og það sem þú kostar meira til skal ég borga þér þegar ég kem aftur.
Hver þessara þriggja sýnist þér hafa reynst náungi þeim manni sem féll í hendur ræningjum?“
Hann mælti: „Sá sem miskunnarverkið gerði á honum.“
Jesús sagði þá við hann: „Far þú og ger hið sama“

Náð sé með yður og friður frá Guði föður vorum og Drottni Jesú Kristi.

“Kirkja í kreppu.”

“Þöggun.”

“Flokkadrættir innan kirkjunnar.”

“Yfirstjórn kirkjunnar hagar sér eins og mafia.”

“Prestar skulu fylgja landslögum”.

“Það er verið að rífa kirkjuna niður innan frá.”

“Biskup Íslands á að íhuga stöðu sína.”

“Varnarmúr fyrir embættismenn”.

Er skaðlegt ef fólk tapar sér og skilur einhverja eftir í nepju neikvæðar afstöðu til samfélagsins og grundvallarstofnana þess?

Kynferðislegt áreiti, ofbeldi og sifjaspell mega ekki líðast.

“Dálítið merkilegar þessar endalausu skynsemis- og réttlætiskröfur sem gerðar eru til stofnunar sem á tilveru sína undir því að menn trúi í blindi 2-6 þúsund ára gömlum þjóðsögum frá Miðausturlöndum.”

Er Guð til?

Er Biblían, gamlar þjóðsögur frá Miðausturlöndum?

Hverju trúir þú?

Hverjum treystir þú í þessu lífi?

Á vegi lífsins hittir maður marga.  Sumum tekur maður eftir og heilsar öðrum tekur maður eftir og heilsar ekki.  Kannski vegna þess að maður þekkir viðkomandi ekki eða að maður þekkir viðkomandi og vill ekki heilsa honum eða henni.

Stundum gleymum við þeim sem við höfum hitt á vegi lífsins.  Stundum förum við hratt yfir og komumst langt og víða á marga staði.  En einn er upphafsstaðurinn, fæðingarstaðurinn og einn er staðurinn þar sem við komumst hingað og ekki lengra.  Ferðin úr vöggunni í kirkjugarðinn er nánst alveg hin sama, hvert sem farartækið er.  Eitt andartak í ævi prestsins og levítans í guðspjalli dagsins, eitt fótmál á lífsins leið þeirra, afhjúpar allt um þá.  Þeir ganga fram hjá manninum sem þarf hjálpar við vegna árásar ræningja.  Þannig eru þeir kyrrsettir á einum bletti vegarins á milli Jerúsalem og Jeríkó, fastir í kastljósinu, sem greip þetta eina augnablik í ævi þeirra.

Má vera að eitthvað sem maður hefur jafnvel gleymt , segi allt um mann, hver maður sé í raun innst inni?  Eitthvað sem maður til dæmis lofaði einhverjum og gleymdi svo og efndi ekki.  Ég get verið prestur eða levíti og haldið allri minni virðingu og áliti, bæði meðan ég dvelst í Jerikó og eins, þegar ég kem aftur til Jerúsalem. Get þóst að ekkert hafi mætt mér á veginum og reynt að gleyma því.

Viðmælandi Jesú í guðspjallinu er að spyrja um eilíft líf.  Eilíft líf er að elska segir Jesús Kristur.  Og hvernig snertir það lífið okkar hér á jörð?  Við eigum að hjálpa, við eigum að vera náunga okkar náungi.  Ekki ganga framhjá okkar systrum og bræðrum.

Jesús Kristur kom hér til jarðar til að vera förunautur minn og þinn.  Hann kom úr ríki kærleikans og með kærleikann.

Við ferðumst ekki ein okkar veg.  Jesús Kristur þiggur allt, sem við höfum gert öðrum til góðs eins og það sé honum gert.

Og hann spyr:  “Viltu þiggja hönd mina?”  Hann bendir ekki aðeins á veginn, hann er vegurinn, sannleikurinn og lífið.

Ekki þjóðsaga frá Miðausturlöndum. Heldur lifandi veruleiki.

Dýrð sé Guði föður og syni og heilögum anda. Svo sem var í upphafi, er og verður um aldir alda. Amen.